متفاوت ترین شبکه اجتماعی در ایران

پروفایل کاربر - reza57

  • جنسیت : مرد
  • سن : 37
  • کشور : ایران
  • استان : تهران
  • شهر : تهران
  • فرم بدن : متوسط
  • اندازه قد : 1.80
  • رنگ چشم : قهوه ای
  • رنگ مو : مشکی
  • تیپ لباس : خوشتیپ / مد روز
  • سيگار : بدم میاد
  • وضعیت زندگی : تنها
  • اجتماع : خیلی خوش بین
  • برنامه مورد علاقه : برنامه هاي ورزشي
  • زبان : English
  • وضعیت تاهل : مجرد
  • وضعیت بچه : ندارم
  • وضعیت سواد : کارشناسی ارشد
  • نوع رشته : علوم انسانی
  • شغل : آزاد
  • درآمد : خوب
  • وضعیت کار : تمام وقت
  • دین : مسلمان
  • مذهب : شیعه
  • دید سیاسی : هیچکدام
  • خدمت : رفتم
  • شوخ طبعی : شوخ طبع
  • درباره من : خیلی چیزها که گفتنی نیست و نمیشه تو یه خط خلاصه کرد
  • علایق من : انتخاب كنيد
  • ماشین من : انتخاب كنيد
  • آدرس وبلاگ : انتخاب كنيد
  • غذای مورد علاقه : کباب
  • ورزش مورد علاقه : فوتبال
  • تیم مورد علاقه : ریال مادرید.چلسی،بایرن مونیخ
  • خواننده مورد علاقه : شجریان-ابی- معین -
  • فیلم مورد علاقه : انتخاب كنيد
  • بازیگر مورد علاقه : انتخاب كنيد
  • کتاب مورد علاقه : انتخاب كنيد
  • حالت من : مهربون
  • فریاد من : انتخاب كنيد
  • اپراتور : همراه اول
  • نماد ماه تولد : انتخاب نشده
  • تعداد اخطار : نداره
  • دلیل اخطار : انتخاب نشده
  • هدر پروفایل : انتخاب كنيد
  • آهنگ پروفایل : انتخاب كنيد

18 ماه پيش

http://www.hamkhone.ir/member/19860/blog/view/208538/

اللهــــــــــــــم عجل لولیــــــــک الفرج

ممنون میشم به بلاگم سر بزنید


1 سال پيش

امان از روزی که یه دوزاری خودشو تراول فرض کنه

+5

1 سال پيش

من دلم می خواهد، خانه ای داشته باشم پردوست،کنج هر دیوارش، رفقایم بنشینند آرام،

گل بگو،گل بشنو،

هر کسی می خواهد وارد خانه شود، وارد خانه ی پرمهرم و صفایم گردد،

یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند...

شرط وارد گشتن، شست و شوی دلهاست.

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست.

بر درش برگ گلی می کوبم، روی آن با قلم سبز بهار می نویسم:

خانه ی دوست اینجاست،

تا که سهراب نپرسد که دگر:

خانه ی دوست کجاست...

1 سال پيش

سلام سلام سلام

درود درود درود

اولین فراخوانه آرینه

http://www.hamkhone.ir/member/2924/blog/view/179343/

با اومدنت خوشحالم میکنی


1 سال پيش

می گویند رسم زندگی چنین است

می آیند....

می مانند.....

عادت می دهند.....

و می روند....

و تو خود می مانی ....

و تنهاییت .....

رسم ما نیز چنین شد ...

آمدیم...

ماندیم ....

عادت کردیم

و حال که وقت رفتن است.....

می فهمیم که چه تنهاییم....

و رفتنی شدیم...

برگشته ایم تا چند سطر ترانه ی دلتنگی سر دهیم...