متفاوت ترین شبکه اجتماعی در ایران

بلاگ كاربران

  • عنوان خبر :

    آدما..

  • تعداد نظرات : 5
  • ارسال شده در : ۱۴۰۰/۱۰/۲۰
  • نمايش ها : 34

^^^^^*^^^^^

بدن آدما فقط کالبدیه برای اون هدیه‌ واقعی که توی وجودشون هست و تو، پر از هدیه‌ای. ازخودگذشتگی، مهربونی، عشق و محبت‌. تموم اون چیزایی که واقعاً اهمیت دارن. جوونی و زیبایی می‌گذره و از بین میره امّا انسانیت تا همیشه موندگاره

به اشتراک بگذارید : google-reader yahoo Telegram
نظرات دیوار ها


omid63
ارسال پاسخ

دقیقا...زیبا بود

arezoo1200
ارسال پاسخ

korosh_ts :
گاهی از خودمان می‌پرسیم: دوست داشتن به چه دردمان می‌خورد؟
راستش به راحتی می‌شود به این سوال جواب داد: هیچ!
و راستش در واقعیت هم دوست داشتن چندان به درد کسی نمی‌خورد.
فقط بعضی شب‌ها هست که آدم حس می‌کند هیچ چیز برایش باقی نمانده است: نه توان تلاشی، نه طاقت صبری، و نه حوصله و امیدی. در منتهی‌الیه چنین بن‌بستی، چند قدم مانده به وضعیتی که نام «استیصال محض» به آن برازنده است، دو کلمه از پوست سیاه و بی‌جان شب بیرون می‌افتد:
- دوستت دارم.
دو کلمه‌ی مشخصن به‌دردنخور،انتزاعی و مبهم، اما آخرین دو رگ زنده‌ای انگار، که روح خسته و محتضر ما را به کالبد حیات متصل نگه می‌دارد.
دو کلمه‌ای که گاهی روح ما را از مردن نجات می‌دهد.

حسین_وحدانی
:mainim
شب تان خوش
سپاسگزارم بلاگ زیبا بود

خواهش شبتون خوش

korosh_ts
ارسال پاسخ

گاهی از خودمان می‌پرسیم: دوست داشتن به چه دردمان می‌خورد؟
راستش به راحتی می‌شود به این سوال جواب داد: هیچ!
و راستش در واقعیت هم دوست داشتن چندان به درد کسی نمی‌خورد.
فقط بعضی شب‌ها هست که آدم حس می‌کند هیچ چیز برایش باقی نمانده است: نه توان تلاشی، نه طاقت صبری، و نه حوصله و امیدی. در منتهی‌الیه چنین بن‌بستی، چند قدم مانده به وضعیتی که نام «استیصال محض» به آن برازنده است، دو کلمه از پوست سیاه و بی‌جان شب بیرون می‌افتد:
- دوستت دارم.
دو کلمه‌ی مشخصن به‌دردنخور،انتزاعی و مبهم، اما آخرین دو رگ زنده‌ای انگار، که روح خسته و محتضر ما را به کالبد حیات متصل نگه می‌دارد.
دو کلمه‌ای که گاهی روح ما را از مردن نجات می‌دهد.

حسین_وحدانی

شب تان خوش
سپاسگزارم بلاگ زیبا بود

arsham00
ارسال پاسخ
moritez
ارسال پاسخ